Niks hoeve in de sportschool

Sinds enige tijd sport ik bij een sportschool. Een bron van lichaamsenergie en vooral verwondering.

De sportschool is een klein universum waar mensen komen omdat ze moeten sporten. Of dat vraag ik me in ieder geval af als ik zit op te warmen op een fiets en de ruimte rondkijk. Zou hier iemand zijn die dit echt met alles in zich wil? Of móet je sporten? En van wie moet je dan sporten? Bij zulke dilemma’s stel ik mezelf altijd de vraag wat ik zou doen als niemand weet wat je doet of, in dit geval ook, hoe je eruit ziet. Zou je gaan sporten als je niet aan iemand vertelt dat je sport? Zou je gaan sporten als je niet weet dat het mode-ideaal maatje 38 is? Ik ga in ieder geval ook om te verwonderen.

Ik ken geen plek, afgezien van de rustruimte van de sauna op zondag, waar zoveel mensen gapen als in de sportschool. Gapend, leeg voor zich uit starend zie ik mensen op fitnessapparaten zitten. De tijd in de sportschool lijkt een moment te zijn waarop de dingen even vertragen. Waar je even met jezelf bezig mag zijn en even nergens aan hoeft te denken. Waar even niets hoeft..behalve dat sporten dan. Dat klinkt tegenstrijdig, maar dat is het niet. Het lichaam gaat in de actie, maar het brein hoeft even niet te denken. Alleen te gapen….

Dat hebben wij nu nodig om rust te voelen. We staan op een fiets, roeiapparaat, trap of rollende ondergrond die niet vooruitkomt, om vooruit te komen. Om rust te ervaren. Misschien de beste afspiegeling van hoe we ons normaliter voelen: hard rennend, zonder echt vooruit te komen? Fietsend zonder een centimeter af te leggen? Klimmend op een stepapparaat zonder hogerop te komen? En heel druk zijn…Met het enige verschil dat in de sportschool niets hoeft. In de sportschool hoef je niet na te denken. Je hoeft nergens heen. Je kan nergens heen.

Door alleen al alle impulsen die dagelijks op ons afkomen weg te nemen, ervaren wij rust. Hardlopen en niet vooruitkomen, maar wel stilstand ervaren, geeft ons rust. Even stilstaan, al sta je dan niet echt stil. Het hoofd wordt rustig en we maken contact met ons lijf. We verbinden met onszelf.

We maken verbinding met onszelf in de sportschool. Dat is één van de manieren waarop we dat tegenwoordig doen. Mooi, maar het heeft ook iets kunstmatigs. Dat werd me nog duidelijker bij het zien van het groepje te dikke kinderen dat in de sportschool traint: totaal verveeld zitten ze op het roeiapparaat, kunnen zich er moeilijk toe zetten om te fietsen en staan stil op de loopband zodra de begeleider niet kijkt. Logisch! Die kinderen willen tikkertje spelen, wedstrijdjes rennen tegen elkaar, voetballen, spelen. Als ik het zo opschrijf word ik er weer een beetje kwaad van.

Spelen. Het gebrek aan spel, lol, enthousiasme is wat het sporten in de sportschool voor mij zo kunstmatig maakt. Voor ons volwassenen is het al jammer dat we dat niet zo vaak doen, voor kinderen helemaal.

En toch, toch is het mooi dat we in de sportschool even ervaren hoe het is om niks te hoeven…

No Trackbacks

3 Comments

  1. Bastiaan

    Mooie site, lekker rustige uitstraling ook ;) En leuk stukje over de sportschool, ik kan die ervaring wel met je delen. Verder is voor mij ook het aspect belangrijk dat je fysiek je energie kwijt kunt met sport, zodat je de balans blijft houden tussen mentale en lichamelijke inspanning.

    Posted 21 april 2010 at 15:24 | Permalink
  2. joke hordijk

    Ik ben ook lid van een sportschool en ik volg met name de groepslessen omdat ik dat gedoe op die aparaten maar doos vind…
    Tijdens die groepslessen kom je voor hetzelfde dus gemotiveerd neem ik aan.Lesgevers zijn superenthousiast en sleuren(niet negatief bedoeld) je door een gezellig uur heen.Ook neem ik de tijd om met m’n sportvriendinnen te kletesen,waardevolle vriendschappen…
    Ga ik na die tijd met een lekker gevoel weg!!

    Posted 21 april 2010 at 15:25 | Permalink
  3. Lieve Lies,
    Ik vergaap mij nu… aan jouw site. Fijne balans, maatje 38 lijkt mij zo ;-) Blijf schrijven, over jouw eigen verwondering. Je neemt mij mee, om even niets te hoeven.

    Ga nu weer wat hoeven: mooi voorstel schrijven voor een klant die ook wil stilstaan! Maar wel graag over een week en het liefst het voorstel nu op de mat. We zijn als mensheid op de goede weg!

    Ik ben dankbaar dat jij en ik voor hetzelfde staan, naast elkaar: wij willen anderen in beweging brengen in verbinding te zijn.

    Liefs,
    Debbie

    Posted 21 april 2010 at 16:55 | Permalink